Grafdelver
De begraafplaats is een klassieke dodenakker. De graven liggen compact in verschillende grasakkers die doorkruist worden door grintpaden.
De gehele begraafplaats is omzoomd door bomenrijen en open van karakter
De grafmonumenten zijn sober van karakter, zoals in de geest van de Moderne Devoten. Grote pompeuze grafmonumenten mochten vroeger al niet geplaatst worden; te onpraktisch en onnodig vertoon. Men zocht het meer in het kleine, fijne werk dat niet te overdadig versierd werd. De grootste akker is het oudste, deels19 e en begin 20 e eeuwse, gedeelte. Dit is ook het gedeelte waar nog volop kloosterpuin gedolven wordt en waar de zerk van Jan Mulert ligt. Doordat diverse oude familiegraven steeds opnieuw worden gebruikt liggen oud en nieuw naast elkaar waardoor de authentieke sfeer hier en daar helaas is aangetast. Aan de eigenaren van oude familie graven wordt dan ook verzocht om de nieuwe grafmonumenten min of meer aan te passen aan de oude. Oude grafmonumenten kenmerken zich door een symetrische vorm van ongepolijste steen.
De graven zijn hier op het oosten georiënteerd. In de akkers vanaf 1940 is er van deze gewoonte afgestapt. Het nieuwste gedeelte dat aansluit bij het oude is wel weer oostelijk georiënteerd.